GRACE KELLY – KSIĘŻNA W ZŁOTEJ KLATCE

Nicole-Kidman-Grace-Kelly-Grace-de-Monaco-Tim-Roth-prince-Rainier-III-Frank-Langella-Paz-Vegas-Maria-Callas-cinema-film-festival-de-Cannes-cérémonie-douverture

Tak bardzo czekałam na ten film! I tak bardzo się zawiodłam:-( Historia Grace Kelly fascynuje mnie od lat, no i to wprost idealny materiał na scenariusz filmowy! Posągowa piękność, dziewczyna z bardzo bogatego domu w Filadelfii, której w kilka lat udało się podbić Hollywood. Alfred Hitchcock specjalnie dla niej pisał kolejne role i nie ukrywał, że była jego ulubioną aktorką. I nagle, kiedy zdobyła Oscara, a sterta scenariuszy i reżyserów czekała w kolejce, Grace postanawia rzucić Hollywood, by wyjść za mąż za księcia Monako, którego ledwo znała. Nawet jej matka nie mogła zapamiętać nazwy małego księstwa i ciągle myliła je z Maroko, mówiąc, że przyszły mąż Grace jeździ na wielbłądzie i jest szejkiem:-)  Chyba nikt nie potrafił zrozumieć jej decyzji. Jak opowiada wielu jej znajomych, Grace sama zdecydowała się zagrać najważniejszą rolę w swoim życiu – rolę  księżnej Monako. Ona natomiast, mawiała, że chodzi o makijaż :-)  Na początku kariery zaczynali ją malować o 8., a potem z każdym rokiem o pół godziny wcześniej, a np.taka Katherine Hepburn zaczynała już o 4.rano. I Grace chciała tego uniknąć. Mówiło się też o tym, że jej małżeństwo z księciem Rainierem było czystym układem, który miał służyć wypromowaniu podupadającego księstwa, a ona dostała w zamian tytuł księżnej. Całą intrygę podobno wymyślił Aristoteles Onasis, jeden z najbogatszych ludzi świata, który miał większość udziałów w monakijskich kasynach i zależało mu (tak jak i Rainierowi) na przyciągnięciu jak największej rzeszy bogatych turystów spragnionych hazardu. Kiedy Rainier poprosił o rękę Grace, dał jasno do zrozumienia jej ojcu, że to transakcja wiązana i zażądał posagu w wysokości 2 milionów dolarów. I podobno nieustraszony Jack Kelly, medalista olimpijski w wioślarstwie, jeden z najbogatszych ludzi w Filadelfii, posłusznie zapłacił za tytuł dla córki.

TCX-08-grace-kelly-prince-rainier-of-monaco-long-sleeve-wedding-dress-0213w-lg

Wychodząc za księcia, Grace wiedziała, że nie ma odwrotu od tej decyzji. W konstytucji jest zapisane jasno, że gdyby zdecydowała się na rozwód, to nigdy nie zobaczyłaby swoich dzieci. Pierwsze lata Grace w Monako były dla niej bardzo trudne. Z dala od rodziny i przyjaciół, bez swojej ukochanej pracy na planie filmowym, w obcym kraju, otoczona przez obcych i nieprzyjaznych jej ludzi. Grace nie mogła się dogadać nawet z służbą w pałacu, która udawała, że nie rozumie francuskiego księżnej. Na męża też nie mogła liczyć bo był ciągle zajęty swoimi sprawami. Wymyśliła więc sobie sama mnóstwo zajęć, zaangażowała się działalność charytatywną, organizowała co roku wielki bal Czerwonego Krzyża, ściągała do Monako największych artystów, jak Frank Sinatra (z którym podobno miała romans), Josephine Baker, Elisabeth Taylor i dzięki niej, Monako stało się znowu modne. Najszczęśliwsza była wtedy, kiedy Alfred Hitchcock zaproponował jej kolejną, czwartą rolę w jego filmie „Marnie“ (wcześniej zagrała już w „M jak Morderstwo”, “Okno na podwórze” i “Złodzieju w hotelu”). Książę jeszcze przed ślubem zapowiedział jej, że nie wyobraża sobie, że księżna Monako miałaby występować w filmach.  Ale po kilku latach małżeństwa, widząc, jak bardzo Grace tęskni za powrotem przed kamerę, wyraził zgodę, żeby zagrała u Hitchcocka. Kiedy Grace ogłosiła tę decyzję mediom, w Monako wybuchł skandal: jak to? Ich księżna ma grać w filmie? Amerykańskim w dodatku? Ma się całować z jakimś aktorem?

I tak właśnie, od przyjazdu Hitchcocka do Monako rozpoczyna się akcja filmu „Grace – księżna Monako”. Tytuł powinien brzmieć: „Grace – księżna botoksu”. Twarz Nicole Kidman niestety, ale nie wyraża już kompletnie żadnych emocji. Szczerze mówiąc, brylanty które nosi na sobie w filmie, mają więcej życia od niej i „grają“ zdecydowanie lepiej. O samym filmie jeden z francuskich krytyków napisał, że „jest tak pozbawiony życia niczym nerw policzkowy Nicole Kidman“ i to prawda. Nie wiedzieć czemu, reżyser zdecydował się pokazać tylko jeden rok z życia księżnej Monako i wydarzenia, które w ogóle nie miały miejsca w rzeczywistości. Nic więc dziwnego, że rodzina księżnej była oburzona i zbojkotowała premierę podczas Festiwalu Filmowego w Cannes. Na początku filmu pojawia się napis, że wydarzenia są fikcyjne i są tylko inspirowane historią Grace, ale moim zdaniem to kompletnie zmarnowany materiał.

MV5BOTY2NDgwNzAwOV5BMl5BanBnXkFtZTgwNzQyOTMzMTE@._V1_SY936_CR305,0,630,936_AL_kidman1_2492100b961909-26587b28-d1fe-11e3-8fb0-f8d7f99ee21f

Życie Grace Kelly fascynuje do dzisiaj. Tuż przed premierą pojawiła się bardzo interesująca książka biograficzna autorstwa Wendy Leigh, która odziera Grace z jej świętości i pokazuje ją bez korony i pereł, pokazuje jej prawdziwe życie. Jej romanse z każdym filmowym partnerem, jej nieodwzajemnioną miłość do ojca, jej tęsknotę za pracą i Hollywood, jej samotność w Monako, zdrady i obojętność Rainiera, jej problemy z wagą, spowodowane miłością do jedzenia i gotowania i jej kłopoty z dziećmi. Jeśli więc jesteście ciekawi legendy o księżnej zamkniętej w złotej klatce, to zamiast wynudzić się w kinie, proponuję przeczytać tę książkę.

Grace.Kelly

P.S. Rok temu w kinach pojawił się film o innej księżnej – Dianie. Nie potrafiłabym jednak wybrać, który z nich jest gorszy. Ale przypomniała mi się zabawna historia, kiedy Grace i Diana spotkały się po raz pierwszy, w toalecie na jednym z przyjęć w Londynie w 1981 roku, jeszcze przed ślubem Lady D. Młoda Diana była przerażona zainteresowaniem mediów, błyskami fleszy i wszechobecnymi paparazzi. Wyżaliła się Grace, a ta spojrzała na nią serdecznie i powiedziała: „Nie przejmuj się, moja droga, będzie tylko gorzej”.

 

grace-kelly hi res

Grace Kelly w 1955 roku, fotografia autorstwa  Erwina Blumenfelda.

 

 

 

Lubię(0)Nie lubię(0)
Ten wpis został opublikowany w kategorii Czerwony Dywan i oznaczony tagami , , , , , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Komentarze

Liczba komentarzy: 0

    Dodaj komentarz