KUPIEC WENECKI – PREMIERA NOWEJ OPERY

Shylock

Shylock – Lester Lynch

Kompozytor Andrzej Czajkowski zafascynowany literaturą, wspólnie z librecistą Johnem O’Brienem stworzył “Kupca weneckiego” w oparciu o sztukę Szekspira. Tworzył go przez 15 lat i ukończył na łożu śmierci. Opera stanowi bardzo osobistą interpretację Szekspira, w której Czajkowski mierzy się z traumami swojego życia, kładąc w pierwszej scenie Bassanio na kozetce psychoanalityka.

Szekspir u schyłku XVI w. napisał komedię, Czajkowski w drugiej połowie XX w. dodał neurotyczny charakter do libretta.

W Kupcu mamy wielu handlarzy, wszyscy uparcie handlują co sił, a każda transakcja wciąga widzów w zakamarki współczesnej opery. A czym handlują wenecjanie? Tym w co wierzą, że mają lub pragną mieć – handlują miłością, religią, wartościami. Osią wydarzeń jest swoiste zabezpieczenie pożyczki, jakiej zakochanemu Bassanio udziela żyd Shylock, przedmiotem zastawu jest funt ciała przyjaciela Bassanio Antonia. Shylock jest uosobieniem chciwego wyzyskiwacza, Bassanio romantycznym Piotrusiem Panem korzystającym z majątku zakochanego w nim Antonio. Szekspir namalował żydów i chrześcijan według stereotypów XVI wiecznej Anglii, której popularne były antysemickie hasła. Bassanio dzięki pożyczonym pieniądzom zdobywa miłość swojego życia. Ta zaś w krytycznym momencie, dzięki odziedziczonemu majątkowi ocali Antonio, niestety jednocześnie wystawiając na próbę obietnicę złożoną przez Bassanio… . Losy bohaterów zaczynają komplikować się jeszcze bardziej już w pierwszym akcie, kiedy córka Shylocka, Jessica ucieka z domu z chrześcijaninem Lorenzo, a jego kompani okradają dom kupca. Żyd staje się pośmiewiskiem sąsiadów, a sytuacja zmusza go by wezwać dłużników do zwrotu pożyczonych pieniędzy, w tym głównego bohatera Antonia. Antonio na skutek chybionych inwestycji bankrutuje i niefortunny zastaw zawisa nad jego życiem. Niemal każdy z bohaterów zostaje poddany surowym próbom i nie wszystkim udaje się z nich wyjść obronną ręką.

Antonio i Bessanio

Antonio – Christopher Robson
Bassanio – Charles Workman

Opera w reżyserii Keitha Warnera jest bardzo monochromatyczna, scenografia, kostiumy czy rekwizyty są minimalistyczne i wyjątkowo podkreślają ukazywane problemy. Noc w której Jessica ucieka z domu swojego ojca jest nocą karnawału w Wenecji, której ulicami przechodzi “barwny” korowód tyle, że u Warnera uczestnicy korowodu przypominają raczej członków Ku Klux klanu czy faszystowskich młodzieżówek, to oni również poniżają załamanego Shylocka.

W epilogu nad sceną Opery Narodowej zawisa ogromny księżyc, który swą siła przynosi kres zmaganiom bohaterów. Upokorzenie osiąga ostateczne dno, miłość spełnienie a niespełnione nadzieje odchodzą w dal. Na scenie domyka się psychoanalityczna klamra, a miejsce na kozetce starego psychoanalityka zajmuje Antonio.

4f0a85c5cc

Antonio – Christopher Robson
Freud – Juliusz Kubiak

Choć połączenie dzieła Szekspira z niełatwą partyturą wydawało mi się być karkołomnym przedsięwzięciem to zdecydowanie „Kupiec wenecki” pokazuje jak bardzo warto podejmować odważne wyzwania, Warner stworzył spektakl, będący nagrodą dla widzów, którzy przez trzy godziny za skupieniem przyjrzą się ponadczasowym napięciom społecznym.

Spektakl ma swoją polską premierę w bardzo ciekawym czasie kiedy to 28.10.2014 zostało otwarte Muzeum Historii Żydów Polskich Polin, a kwestie homoseksualne stanowią ożywiony temat sporów światopoglądowych.

Kupiec-big

Projekt plakatu: Adam Żebrowski
Fot. Krzysztof Bieliński

00b73bf358

Jessica – Marisol Montalvo
Lorenzo – Jason Bridges

Opera w trzech aktach
Libretto oparte na tekście Williama Szekspira: John O’Brien
Premiera światowa: Bregenzer Festspiele, Austria, 18/07/2013
Premiera polska: 24/10/2014
Oryginalna angielska wersja językowa z polskimi napisami

Dyrygent: Lionel Friend
Reżyseria: Keith Warner
Scenografia i kostiumy: Ashley Martin-Davis
Choreografia: Michael Barry
Reżyseria świateł: Davy Cunningham
Przygotowanie Chóru: Bogdan Gola
Przygotowanie chóru dziecięcego: Danuta Chmurska

Chór i Orkiestra Teatru Wielkiego – Opery Narodowej
Chór Dziecięcy „Artos” im. Władysława Skoraczewskiego oraz statyści
Koprodukcja: Festiwal w Bregencji
oraz Instytut Adama Mickiewicza, Warszawa

Projekt plakatu: Adam Żebrowski
Fot. Krzysztof Bieliński

Lubię(0)Nie lubię(0)
Ten wpis został opublikowany w kategorii Czerwony Dywan i oznaczony tagami , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Komentarze

Liczba komentarzy: 0

    Dodaj komentarz