WIZJONERKA MODY ELSA SCHIAPARELLI

La-nuova-vita-di-Elsa-Schiaparelli

Przyszła, słynna projektantka mody, największa rywalka Coco Chanel, Elsa Schiaparelli, niesforna Włoszka, uważana za brzydką przez rodzinę, chciała stać się piękna, więc zasiała kwiaty w uszach, gardle i ustach. Ogrody pełne kwiatów są piękne i byłaby jedyną taką kobietą na świecie – pomyślała. Niestety efekt był przerażający, a matka w popłochu wezwała lekarza. W wieku 14 lat, Elsa napisała tomik wierszy zatytułowany „Arethusa”, który za namową kuzyna został opublikowany. Wzbudził zainteresowanie prasy i wywołał skandal w rodzinie. Elsa została odesłana do szkoły klasztornej w Szwajcarii, z której została szybko wyrzucona. Znajoma siostry poszukiwała niani w Londynie i  Elsa skorzystała z okazji. Tam na wykładzie o teozofii poznała przyszłego męża, pół Polaka, pół Bretończyka. Spędzili razem noc i mimo niezadowolenia rodziny, wkrótce się pobrali. Mąż Elsy nie mógł jednak odnaleźć się w Londynie i wyjechali razem do Nicei. Elsa była ciągle sama, ostatnie grosze przegrywała w kasynie w Monte Carlo i podziwiała wielki świat. W końcu postanowili pojechać do Ameryki, gdzie zaszła w ciążę. Resztka posagu stopniowo malała i Elsa zamieszkała w najtańszym hotelu. Już wtedy musiała radzić sobie sama. Z braku funduszy jej córka Gogo spała w skrzynce po pomarańczach. Elsa podejmowała dorywcze prace oraz otrzymywała pieniądze od rodziny z Włoch. Wszystko, co miała oddawała opiekunce córki. Wkrótce okazało się, że Gogo cierpi na dziecięcy paraliż i ledwo może chodzić. Z pomocą przyszła przyjaciółka, która zaproponowała wyjazd do Paryża na własny koszt. Elsa załatwiła rozwód z nieobecnym ciągle mężem i popłynęła do miasta, które wreszcie miało dać jej szczęście. Początkowo posługiwała się polskim paszportem po mężu, ale Włochy były bliższe jej sercu. Załatwiła włoski paszport oraz zmieniła nazwisko Gogo na swoje rodowe. W tym czasie Elsa zaczęła myśleć o modzie. Potrafiła nieźle rzeźbić i malować, ale chciała także tworzyć modę. Gdy pokazała projekty w domu mody Maggy Rouff stwierdzono, że nie ma talentu. Był roku 1927 kiedy spotkała szykowną przyjaciółkę z Ameryki. Miała ona na sobie bardzo prosty i elegancki sweter kupiony od pewnej armeńskiej kobiety. Elsa nawiązała z nią kontakt i panie szybko się zaprzyjaźniły. Elsa zaprojektowała sweter z wzorem chusty zawiązanej wokół szyi, białej na czarnym tle i poprosiła Armenkę o zrobienie takiego modelu. Pierwszy sweter wyszedł fatalnie, drugi już lepiej, a trzeci rewelacyjnie. Założyła go na lunch z przyjaciółmi i zrobiła furorę. Każda z pań chciała mieć taki sweter.

elsa8

Pierwsze zamówienie na 40 swetrów ze spódnicami przyjęła od Amerykanki kupującej ubiory dla sklepu Strauss’a. Całe armeńskie środowisko tkało swetry dla Elsy Schiaparelli. Były w rozmaitych kolorach, z  motywami chust w pasie, z krawatami, kokardami. Wkrótce większość szykownych kobiet u Ritza miała na sobie jej swetry. Przyszedł czas na otwarcie własnego salonu mody. Elsa znalazła lokal przy Rue de la Paix 4 i tak powstał dom mody Schiaparelli – Pour Le Sport.

Elsa nie znała zasad kroju, ale uważała że ubiór musi być architektoniczny i musi współgrać z ciałem. W swoich dzianinach wprowadzała motywy serc przebitych strzałami jak z marynarskich tatuaży, wyhaftowane szkielety wyglądały jakby kobieta była prześwietlana, budząc oburzenie burżuazji oraz zachwyt prasy. Projektowała kombinezony sportowe, do latania aeroplanem czy do gry w golfa. Aż w końcu zaprojektowała swoją pierwszą suknię wieczorową. Była to suknia z żakietem z czarnej i białej krepy, posiadała szarfy krzyżujące się na plecach i wiązane z przodu. Prostota w całej swej okazałości, która stała się wielkim sukcesem. W 1928 powstały jej pierwsze perfumy pod nazwą „S”. W 1929 roku wprowadziła zamek błyskawiczny do swoich ubiorów i wywołała sensacje, był on nie tylko funkcjonalny ale i dekoracyjny. Szokiem były spódnico-spodnie, które nosiła na Wimbledonie tenisistka  Lily de Alvarez w 1931 roku.

Mimo, że Elsa była bardzo nieśmiała, ale chętnie zakładała ekstrawaganckie stroje. Antoine (Antoni Cierplikowski) wykonał dla niej kolorowe peruki, które nosiła do swoich ubiorów.  W 1935 roku przeniosła dom mody na Place Vendome 21 i tu otworzyła pierwszy na świecie butik z gotowymi ubiorami i akcesoriami, które można było nabyć od ręki. Maskotką salonu był drewniany manekin ochrzczony Pascal oraz jego żona Pascaline. Elsa wprowadziła watowane ramiona do swoich kolekcji oraz surrealistyczne akcesoria takie jak rękawiczki z paznokciami.

gloves

Będąc w Kopenhadze zobaczyła kobiety sprzedające ryby w czapkach z gazet, pomysł był gotowy. W Paryżu przekonała producenta aby wykonał tkaninę z nadrukami z wycinków prasowych o niej samej, był trochę oporny i twierdził, że to się nie sprzeda. Elsa uszyła z tkaniny bluzki, apaszki, nakrycia głowy, torebki i inne akcesoria. Sukces był natychmiastowy.

661abb180ef34b325b868c75160452e4

Gdy do salonu przyszła Mae West, jej idealna figura zafascynowała Elsę. Poprosiła rzeźbiarkę Leonore Fini, aby wykonała rzeźbę pięknej aktorki i tak powstał pomysł na kształt butelki perfum Schiaparelli. Zapach był komponowany rok, a nazwa musiała zaczynać się na literę S. Elsa nazwała perfumy „Shocking”. W tym samym czasie wylansowała ostry różowy kolor „schocking pink”, który stał się symbolem Schiaparelli.

W roku 1936 wraz z Salvadorem Dali zaprojektowała ubiory z kieszeniami w kształcie szuflad oraz suknię z wielkim nadrukowanym czerwonym homarem. Założyła ją przyszła Księżna Windsoru Wallis Simpson. Ku niezadowoleniu Dalego nie ozdobiła jej prawdziwym majonezem.

lobster-dress5lobster-dress2

Wspólnie zaprojektowali między innymi suknię szkielet z zaznaczonymi żebrami oraz suknię płaczącą. Z żoną Dalego zaprojektowała kapelusz w kształcie damskiego buta.

untitledthe-famous-shoe-hat-Elsa-Schiaparelli

W 1937 w kolaboracji z Jeanem Cocteau powstała kolekcja z motywami twarzy z profilu, które Elsa kazała wyhaftować na płaszczach, sukniach oraz akcesoriach stroju. Rok później po wizycie w cyrku zaprojektowała kolekcję z motywami akrobatów i zwierząt, potem powstała kolekcja pogańska, zodiakalna,  muzyczna i comedia del arte.

SchiaparelliJeanCocteauElsa-Schiaparelli-352635889364466111_Efn5BLn8_cCOAT1969-232-7-schiaparelli

W 1939 zaprojektowała kombinezon z wielkimi kieszeniami, które mogły zastąpić torebkę w czasie nalotów. Na czas okupacji opuściła Paryż i osiadła w Ameryce. W 1945 roku powróciła i pokazała swoją pierwszą powojenną kolekcję. W nowych projektach wykorzystywała hafty czarnymi dżetami na jaskrawych tłach. W 1947 roku Hubert de Givenchy został zatrudniony jako projektant domu mody Schiaparelli, którego zastąpił w 1951 roku Philippe Venet. W 1954 roku Elsa napisała swoją biografię, a jej dom mody ograniczony został do sprzedaży perfum i akcesoriów.

W 2014 powstała, pierwsza po jej śmierci, kolekcja haute couture. Dyrektorem artystycznym został Marco Zanini a ambasadorką marki Farida Khelfa. A w lutym 2015 roku odbył się paryski pokaz kolekcji „Odbicia Elsy” – relację oraz zdjęcia z tego wydarzenia możecie obejrzeć tutaj.

Portrait-of-Elsa-Schiaparelli-1932 tumblr_ljo06zjsOF1qzqcmbo1_400 1938ES01

Lubię(0)Nie lubię(0)
Ten wpis został opublikowany w kategorii Retro i oznaczony tagami , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Komentarze

Liczba komentarzy: 1

    1. Alicja pisze:

      Na sukni był homar, nie rak.

      Lubię(0)Nie lubię(0)

    Dodaj komentarz